De Dag Dat ik Blut werd

Geschreven door Thomas van Driel Geschreven op 19 september 2016 door

Je moet eerst flink vallen, om op te kunnen staan. Voor mij was één van die momenten de dag dat al mijn geld op was.

Een half jaar daarvoor was ik ‘gestopt met werken’. Ik begreep het idee niet meer van veertig uur per week verplicht in een kantoor, met mijn niet-allerfavorietste mensen ter wereld, iets doen wat eigenlijk totaal niet bijdroeg aan het leven van iemand anders, behalve van de baas.

Dus ik nam ontslag. Zonder plan, zonder regeling.

Het duurde zeven maanden voordat ook inzag dat mijn nieuwe freelance-bestaan niet erg rendabel was. Ik verdiende die laatste maand 230 euro – een eurootje of duizend te weinig om van te kunnen leven. Ondertussen had ik ook mijn spaargeld opgemaakt.

Dat was de dag dat ik blut werd.

Normaal gesproken betekent dat gillende paniek. Hoe ga ik nu mijn huur betalen? Mijn boodschappen? Maar vreemd genoeg was ik compleet rustig. Het maakte mij écht geen ene fuck uit.

Misschien omdat ik vrijheid had. Ik zat niet geketend aan een systeem waarbij ik één derde van mijn leven moest verspillen aan werken, of het huidige concept daar van. Ik was namelijk bezig met iets groots, iets nieuws; maar wist nog niet wát dat was. Ik wist wel dat ik op de goede weg zat. Alleen, ehhh, zat ik nu zonder geld – en dat had ik wel nodig.

Dus er moest toch iets veranderen.

Poef! In plaats van te solliciteren, kreeg ik een ander idee. Ik weet eigenlijk nog steeds niet waarom, maar alles in mij zei ‘Geef het weg’. En daarmee bedoel ik niet mijn kleren of wasmachine, maar al mijn kennis. Alles wat ik wist, wat ik geleerd had, begon ik te delen met anderen. Zonder geld of tegenprestatie te vragen.

En dat was magisch.

Hoe meer mensen ik sprak en gratis hielp met hun probleem – in mijn geval zorgen dat hun website een feest werd – hoe meer betalende klanten ik ervoor terug kreeg.

Een maand later hóefde ik niet eens meer te solliciteren. Nu gaat het niet om geld, maar wel om de les. Ik had namelijk één van de geheimen van rijkdom ontdekt: in een wereld waarin iedereen aan zichzelf denkt, moet je iets voor een ander doen. Toen ik jaren later Bloem ontmoette, noemde ze dat de ‘Wet van Wederkerigheid’: alles wat je geeft, komt terug.

Ik had er zelf destijds nog geen naam voor bedacht. Ik wist alleen dat wat ik deed, goed werkte. Maar hoe leg je dat uit aan anderen?

Die vraag bleef jaren hangen. Tot ik laatst een Gelukskoekje kreeg. Ik nam een hap, viste het papiertje er uit en las mijn levensvisie van de afgelopen drie jaar terug:

‘Je vriendelijkheid zal beloond worden’.

Ah!

De dag dat ik blut werd, is de dag dat ik leerde geven.

Ik ben benieuwd: Wat ga jij vandaag weggeven? Laat het me hieronder weten in je reactie :).

Thomas van Driel: Sinds ik op mijn 24e gestopt ben met werken, leef ik volgens mijn eigen regels. En dat pakt heel goed uit. Mijn belangrijkste ervaringen over leven, in alle vormen van rijkdom en overvloed, deel ik hier.

Thomas-klein

Over Gastblogger

Af en toe deelt een gastblogger met je wat hij/zij mee maakt op het pad van bewustwording. Laten we elkaar inspireren. Gewoon omdat het kan:)

Meer van Gastblogger

30 jan Boos
9 jan Clean in 2017
12 dec Iets voor jezelf beginnen
5 dec Kracht van stilte

Bekijk alles van

Online Cursussen

Coaching

Voor zelfliefde & innerlijke vrijheid

Massagetherapie

Van denken naar voelen

Copyright 2016

Bekijk hoe wij omgaan met persoonsgegevens in onze Privacyverklaring.